Vereniging Nederlandse Assurantie Beurs

Insurance Act 2015 (UK)

Op deze pagina vindt u puntsgewijs een overzicht van de belangrijkste veranderingen in de UK insurance law. Deze informatie is deels verstrekt aan de VNAB door de heren Jan Duyvensz en Jasper Geerdes, advocaten bij Norton Rose Fulbright LLP.

Inleiding

De Insurance Act 2015 is een ‘UK Act of Parliament’ en bewerkstelligt een significante hervorming van het verzekeringsrecht. De Insurance Act is op 12 augustus 2016 in werking getreden. Het is een vervolg op de Consumer Insurance (Disclosure and Representations) Act 2012. Beide wetten samen vormen een aanpassing op de Marine Insurance Act 1906;

De Insurance Act is van toepassing op verzekeringsovereenkomsten voor zakelijk gebruik en op herverzekeringsovereenkomsten;

Onderwerpen die de wet bestrijkt:

  • Mededelingsplicht (discolsure in business insurance);
  • Garanties en andere voorwaarden en clausules (insurance warranties);
  • Rechtsmiddelen van verzekeraars tegen frauduleuze claims van verzekerden (insurer's remedies for fraudulent claims).

Doel: betere balans treffen tussen verzekeraars en verzekerden.

Mededelingsplicht (Disclosure and misrepresentation)

Het absolute karakter van (de gevolgen van) disclosure and misrepresentation wordt verzacht door het invoeren van het begrip ‘fair representation’. Verzekeringnemers hebben nog steeds de taak om verzekeraars van informatie te voorzien maar dat wat aan informatie benodigd is om tot een polis te komen wordt duidelijker omschreven. Bovendien hebben verzekeraars een actievere rol in het stellen van vragen aan de verzekeringnemer om de informatie te bemachtigen.

Onder de Marine Insurance Act uit 1906 geldt het volgende: Indien niet aan de mededelingsplicht wordt voldaan geldt steeds een zware sanctie: geen recht op uitkering.

De mededelingsplicht onder de Insurance Act 2015 bestaat uit de volgende elementen:

Inhoud

  • De verzekerde dient een juiste voorstelling van zaken te geven;
  • Ten aanzien van alle materiële omstandigheden waarvan de verzekerde kennis heeft of kennis behoort te hebben;
  • Doet de verzekerde dat niet, dan formuleert de wet een vangnet in die zin dat toch aan de mededelingsplicht is voldaan indien informatie is verschaft die een verzekeraar in staat stelt aanvullende vragen te stellen om materiële omstandigheden te kunnen ontdekken;
  • Materiële omstandigheden zijn die welke een verzekeraar in staat stellen te beslissen of hij het risico wil dekken en, als dat gebeurt, op grond van welke premie en voorwaarden dat gebeurt.

Vorm

  • De verzekerde dient informatie mede te delen op een duidelijke en toegankelijke manier;
  • Dit is bedoeld om zogeheten ‘data dumps’ tegen te gaan.
Remedies in geval van niet-nakoming

Indien de verzekeraar bij kennis van de ware stand van zaken:

  • Andere voorwaarden zou hebben bedongen, is uitkering verschuldigd als waren deze voorwaarden overeengekomen;
  • Een hogere premie zou hebben bedongen, wordt de uitkering proportioneel verminderd;
  • Geen verzekeringsovereenkomst zou hebben gesloten, mag dekking worden geweigerd en de premie worden teruggevorderd.

Indien de schending van de mededelingsplicht het gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid mag dekking worden geweigerd, maar heeft de verzekerde geen recht op terugvorderen van premie.

Garanties (‘warranties’) en andere ‘terms’

Verzekeraars kunnen geen claims afwijzen wanneer het niet nakomen van een verplichting uit de polis geen enkel verband houdt met de geleden schade. Garanties (warranties) zoals ‘basis of contract’ worden afgeschaft.

Onder de Marine Insurance Act uit 1906 geldt het volgende: Bij schending van garanties of andere ‘terms’ worden verzekeraars automatisch van hun uitkeringsverplichting ontheven, zelfs als:

  • De schending geen verband houdt met de verwezenlijking van het risico;
  • De schending vóór het ontstaan van de schade is verholpen; of
  • De schending van ondergeschikt belang is.

Met betrekking tot garanties verandert de Insurance Act 2015 de volgende drie hoofdpunten:

  • 'Basis of the contract’ clausules verdwijnen
  • Er is een standaardremedie: schending van de garantie schorst de verplichting om uit te keren in plaats van dat de verzekeraar van zijn verplichting wordt ontheven.
  • Er moet een verband bestaan tussen de schending van de garantie en het risico zoals die zich heeft verwezenlijkt.

Onder de Insurance Act 2015 geldt tevens het volgende:

  • Regeling ziet op zowel garanties als andere ‘terms’;
  • Voor zover die betrekking hebben op specifieke risico’s (en dus niet het gehele risico ‘risk as a whole’);
  • Ook betrekking op uitsluitingsclausules? Wel volgens Law Commission;
  • ‘Basis clauses’ (clausules waarbij de informatie die ter invulling van de mededelingsplicht is verstrekt en die ten grondslag liggen aan het tot stand komen van de verzekeringsovereenkomst als een ‘warranty’ is opgenomen) zijn niet langer toegestaan;
  • Nieuwe standaard remedie: schending van de garantie of ‘term’ leidt niet automatisch tot verlies van dekking;
  • Garanties en ‘terms’ worden nu ‘suspensory conditions’. Indien de verzekerde aantoont dat de niet-nakoming van de garantie of ‘term’ niet tot schade kan hebben geleid komt de verzekeraar geen beroep toe op de niet-nakoming.

Fraude (Remedies for fraudulent claims)

De rechtsmogelijkheden voor verzekeraars in geval van frauduleuze claims worden vergroot. Indien er ook maar een gedeelte van een claim frauduleus blijkt te zijn, zijn verzekeraars gerechtigd om de gehele claim af te wijzen.

Volgens de Law Commission biedt de Marine Insurance Act 1906 geen oplossingen voor de volgende vragen:

  • Beïnvloed het frauduleuze uitkeringsverzoek een eerder ingediend uitkeringsverzoek onder dezelfde polis?
  • Beïnvloed een frauduleuze uitkeringsverzoek navolgende uitkeringsverzoeken voordat de verzekeraar stappen heeft ondernomen om de polis te beëindigen?
  • Mogen verzekeraars verzekerden aanspreken voor gemaakte kosten voor het onderzoek naar de fraude?

Frauduleuze uitkeringsverzoeken onder de Insurance Act 2015

  • Verzekeraars zijn niet gehouden uitkering te doen ten aanzien van vorderingen die in verband staan met de fraude;
  • Verzekeraars kunnen gedane uitkeringen terugvorderen als op een later moment fraude wordt ontdekt;
  • Verzekeraars hebben de mogelijkheid om de verzekeringsovereenkomst te beëindigen met ingang van het moment dat de fraude plaatsvindt;
  • Verzekeraars moeten de verzekerde van de beëindiging op de hoogte stellen.

Opvolgende claims

  • Verzekeraars mogen in geval van beëindiging uitkeringsverzoeken weigeren die verband houden met relevante gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan na de fraude. Geen terugbetalingsverplichting voor ontvangen premies;
  • Een relevante gebeurtenis is elke gebeurtenis die de verzekeraar haar dekkingsverplichting in werking doet treden onder de verzekeringsovereenkomst, zoals het ontstaan van schade.

Voorafgaande (terechte) claims

  • Verzekeraar moet dekking blijven verlenen voor alle relevante gebeurtenissen die zich voordeden voordat de fraude plaatsvond.

Aanvullend recht

Afwijking van de Insurance Act 2015 is mogelijk indien aan een tweetal voorwaarden is voldaan:

  • De verzekeraar moet, voordat de verzekeringsovereenkomst tot stand komt, voldoende maatregelen treffen om het afwijkende beding onder de aandacht van de verzekerde te brengen;
  • De verzekeraar moet duidelijk aangeven wat het gevolg is van het opnemen van het afwijkende beding in vergelijking met de bepaling waarvan wordt afgeweken.

Effect op de zakelijke verzekeringsmarkt in Nederland

Het nieuwe recht kent veel kenmerken van het verzekeringsrecht zoals wij dat in Nederland per 1 januari 2006 hebben ingevoerd. Bijvoorbeeld als het gaat om het toepassen van proportionaliteits- en relativiteitsprincipes bij het niet nakomen van verplichtingen uit de polis. Als gevolg van de hervormingen in het verzekeringsrecht in de UK zullen grote delen van de Marine Insurance Act 1906 veranderen. Deze wetgeving is destijds niet alleen van toepassing verklaard op maritieme verzekeringen omdat deze juist ook de common law zou belichamen. In de praktijk zijn dus veel van de principes uit de Marine Insurance Act 1906 ook van toepassing op niet- maritieme verzekeringen.Het nieuwe verzekeringsrecht zal daardoor niet alleen gevolgen hebben voor de op Engels recht gebaseerde maritieme verzekeringspolissen, zoals Zeecasco, Scheepsaanbouw, Offshore/Energy, transportgoederenpolissen en de P&I club rules, maar ook op de op Engels recht gebaseerde polissen als AVB, Bestuurdersaansprakelijkheid, Beroepsaansprakelijkheid, Krediet en andere verzekeringen. De VNAB modelvoorwaarden die zijn gebaseerd op Engels recht zullen overeenkomstig het nieuwe verzekeringsrecht worden beoordeeld tijdens het PARP proces dat zal worden afgerond in het vierde kwartaal van 2016. Indien we tussentijds al updates kunnen geven specifiek omtrent de gevolgen van de Insurance Act 2015 op de VNAB modelvoorwaarden communiceren we dat zo snel als mogelijk.

Bekijk hier de Marine Insurance Act 2015

LMA Model Clausules Insurance Act 2015

Op 21 maart 2016 heeft Lloyd’s Market Association (LMA) 18 algemene modelclausules gepubliceerd ter assistentie in het doorvoeren van aanpassingen in de polis(redactie) ter voorbereiding op de nieuwe Insurance Act 2015 die op 12 augustus 2016 in werking treedt. Daarnaast zijn deze modelclausules vanaf de inwerkingtreding van de Insurance Act 2015 voortdurend bruikbaar om consistentie met de Insurance Act 2015 te waarborgen.